نوشته‌ها

عمل لابیاپلاستی

عمل لابیاپلاستی، معروف‌ترین و محبوب‌ترین جراحی زیبایی واژن است که تغییراتی در شکل ظاهری اندام تناسلی ایجاد می‌کند. محبوبیت این جراحی، بیشتر به خاطر اعتماد به نفسی است که به زنان می‌دهد و باعث می‌شود در هنگام رابطه جنسی، احساس خوشایندی از اندام جنسی خود داشته باشند. اگر قصد انجام این جراحی را دارید و اطلاعاتی معتبر درباره‌ی عوارض لابیاپلاستی، نحوه‌ی انجام آن و هزینه عمل لابیاپلاستی نیاز دارید، در اینجا می‌توانید پاسخ بسیاری از پرسش‌های خود را پیدا کنید.

هدف از جراحی لابیاپلاستی چیست و چگونه انجام می‌شود؟

در عمل لابیاپلاستی که به عنوان جراحی زیبایی واژن هم شناخته می‌شود، اصلاحاتی در لابیا مینور (لبه‌ی داخلی واژن) انجام می‌گیرد. این لبه‌ها در دو طرف دهانه‌ی واژن قرار دارد و در هر فرد متفاوت است. بعضی از زنان به دلیل اینکه از ظاهر این لبه‌ها رضایت ندارند، به جراحی لبیاپلاستی روی می‌آورند. پس از جراحی، لبه‌ها یا همان لابیاها ظاهری متقارن و اندازه‌ای مناسب پیدا می‌کنند که ثمره‌ی آن، رضایت از اندام جنسی است.

غیر از اهداف زیبایی، از نظر درمانی هم ممکن است لبه‌های واژن غیرطبیعی باشند و لازم باشد که تغییراتی در آن‌ها اعمال شود. برای پارگی بعد از زایمان هم ممکن است به لبیاپلاستی نیاز باشد. همچنین در مواردی مثل سرطان مهبل (سرطان در لبه‌های بیرونی واژن) شاید ضرورت داشته باشد که بافت‌های سرطانی خارج شوند که در این صورت، همان عمل لابیاپلاستی انجام می‌شود. علاوه بر این‌ها، ممکن است فرد هنگام رابطه جنسی یا دوچرخه‌سواری، دچار کشیدگی یا پیچ‌خوردگی لابیا شود و احساس درد کند و برای رهایی از این درد، می‌تواند جراحی لابیاپلاستی را انتخاب کند.

روش‌های مختلفی در جراحی زیبایی واژن استفاده می‌شود ولی متداول‌ترین آن‌ها، روش trim است که بخشی از لابیا مینور بریده می‌شود و قسمت باقیمانده بخیه زده می‌شود. پس از آن هم روش wedge بیشترین طرفدار را دارد که برشی شبیه به برش تکه‌ی کیک بر روی لابیا مینور ایجاد می‌شود و علاوه بر لبه مینور، می‌تواند مقداری از روپوش کلیتوریس را نیز کاهش دهد.

جراحی لابیاپلاستی هم با بیهوشی موضعی و هم با بیهوشی عمومی انجام می‌شود و مدت آن، بین یک تا دو ساعت طول می‌کشد. این عمل به بستری نیاز ندارد و اگر شرایط خاصی نداشته باشید، پس از جراحی می‌توانید به خانه بروید.

آیا شرایط مناسبی برای عمل زیبایی لابیاپلاستی دارید؟

عمل لابیاپلاستی نباید در سن زیر 18 سال انجام شود؛ زیرا رشد لابیا بعد از بلوغ و تا اوایل جوانی هم ادامه دارد. اگر شرایط جسمی خاصی دارید و مبتلا به بیماری‌هایی مثل دیابت و تیروئید هستید، حتما با دکتر جراح زنان درباره‌ی آن‌ها صحبت کنید تا شرایط شما برای انجام جراحی سنجیده شود. همچنین اگر دچار اختلالات قاعدگی و سندروم تخمدان پلی‌کیستیک بوده‌اید، پزشک خود را مطلع کنید.

این عمل معمولا به عنوان یک جراحی زیبایی انجام می‌شود و اگر شما هم به همین دلیل قصد لابیاپلاستی دارید، باید درباره‌ی تمام جزئیات آن با دکتر متخصص جراحی زیبایی واژن مشورت کنید و در نهایت با در نظر گرفتن همه‌ی شرایط، اقدام به این کار کنید. بهتر است انتظاراتی را که از ظاهر اندام جنسی خود دارید، با پزشک متخصص زنان مطرح کنید. شاید لازم باشد که به همراه جراحی لبیاپلاستی، روش‌های دیگری مثل سفید کردن واژن هم به کار گرفته شود تا نتیجه‌ی مطلوب خود را بگیرید.

عوارض عمل لابیاپلاستی

تا 2 هفته بعد از عمل لابیاپلاستی، درد موضعی، کبودی و ورم در ناحیه واژن، طبیعی است. در این بازه ممکن است در هنگام نشستن یا خروج ادرار احساس ناراحتی کنید. به کمک مُسکن‌هایی که متخصص لابیاپلاستی تجویز می‌کند، این ناراحتی‌ها کمتر می‌شود. همچون هر جراحی دیگری، احتمال کمی برای ایجاد لخته‌ی خون در رگ و واکنش آلرژیک به ماده بیهوشی هم وجود دارد. اگر درباره‌ی این عوارض سوالی داشتید، می‌توانید هنگام ویزیت، نگرانی‌های خود را بیان کنید تا دکتر نفیسه مویدنیا، متخصص جراحی زیبایی واژن، راهنمایی‌ها و آگاهی‌های لازم را در اختیار شما قرار دهد.

عمل لبیاپلاستی مثل هر عمل دیگری، به مهارت جراح بستگی دارد و اشتباه در فرایند جراحی باعث بروز عوارضی می‌شود. در صورتی که جراح زیبایی واژن کار خود را درست انجام ندهد، ممکن است عوارضی مثل عفونت، خون‌ریزی، باقیماندن جای زخم و کاهش حساسیت در اندام جنسی در فرد ظاهر شود. بنابراین سعی کنید بهترین متخصص زنان را پیدا کنید و بدن خود را به پنجه‌های او بسپارید. دکتر نفیسه مویدنیا، متخصص لابیاپلاستی در رشت است که بنا به نظر مراجعان، در حال حاضر بهترین جراح زیبایی واژن رشت است. این اعتبار به پشتوانه‌ی 10 هزار عمل جراحی است که دکتر مویدنیا انجام داده است.

عمل لابیاپلاستی، جراحی زیبایی واژن

مراقبت‌های بعد از عمل لابیاپلاستی

  • معمولا دو هفته استراحت پس از جراحی زیبایی لابیاپلاستی توصیه می‌شود؛ ولی برای اینکه ظاهر واژن به شکل ثابت و نهایی خود برسد و هیچ‌گونه تورمی نداشته باشد، حدود دو ماه طول می‌کشد. پس لازم است که در این مدت صبور باشید و از قضاوت‌های شتاب‌زده درباره‌ی ظاهر اندام تناسلی خود بپرهیزید
  • تمیز نگه داشتن ناحیه تناسلی برای جلوگیری از عفونت بسیار مهم است. چون واژن مرطوب می‌شود باید همواره آن را خشک نگه دارید تا زخم زودتر بهبود یابد و عفونتی ایجاد نشود
  • از پوشیدن لباس زیر تنگ خودداری کنید
  • تا حدود 6 هفته رابطه جنسی نداشته باشید
  • بین 6 تا 12 هفته از فعالیت فیزیکی دوری کنید
  • در هفته‌های اول بعد از جراحی، به جای تامپون از نوار بهداشتی استفاده کنید

با توجه به وضعیت سلامتی شما و نوع جراحی لابیاپلاستی، ممکن است دکتر نفیسه مویدنیا توصیه‌هایی خاص برای شما داشته باشند که حتما باید آن‌ها را رعایت کنید.‌

هزینه عمل لابیاپلاستی

چون جراحی لابیاپلاستی یک عمل زیبایی محسوب می‌شود و تحت پوشش بیمه نیست، از نظر هزینه، ارزان تمام نمی‌شود. با توجه به آزمایش‌ها و مشاوره‌های قبل از عمل و مراقبت‌های بعد از آن، هزینه عمل لابیاپلاستی متغیر است و به روشی هم که برای جراحی استفاده می‌شود بستگی دارد. برخی از روش‌ها به دلیل پیچیدگی‌هایی که دارند، حساس‌تر هستند و طبیعتا هزینه لابیاپلاستی را بیشتر می‌کنند.

بهترین متخصص لابیاپلاستی در رشت

رضایت بیماران، از مهمترین دلایلی است که یک پزشک را تبدیل به بهترین جراح زیبایی واژن می‌کند. دکتر نفیسه مویدنیا بهترین متخصص لابیاپلاستی در رشت است و با کسب رضایت بیماران توانسته به این جایگاه برسد. می‌توانید در صفحه اینستاگرام دکتر مویدنیا نمونه‌هایی از این خشنودی بیمار را پس از عمل لابیاپلاستی مشاهده کنید. اگر شما هم یکی از بیماران دکتر نفیسه مویدنیا بودید، می‌توانید تجربه عمل لابیاپلاستی خود را بیان کنید تا دیگران هم بتوانند با خیالی راحت‌تر به سراغ این روش جراحی زیبایی واژن بروند.

اگر شما هم تمایل به لابیاپلاستی دارید میتوانید از تخصص و مهارت خانم دکتر نفیسه مویدنیا متخصص زنان و زایمان رشت در این زمینه بهره مند شوید .
جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره 01332135933 تماس حاصل فرمائید.

https://goo.gl/maps/nWkETyHo1nRgjX7R7

روشن سازی واژن با PRP

کربوکسی تراپی

ویژگی های پزشک خوب

هر آنچه در مورد یائسگی باید بدانید

مقدمه

یائسگی یک روند طبیعی است که با افزایش سن تخمدان ها ، ایجاد می شود و هورمون های تولید مثل کمتری تولید می کند.

یائسگی زمانی اتفاق می افتد که زنی در 12 ماه متوالی پریود نشده باشد . معمولا بین سنین 45 تا 55 سالگی آغاز می شود ، اما ممکن است قبل یا بعد از این محدوده سنی ایجاد شود.

یائسگی می تواند علائم ناخوشایندی مانند گرگرفتگی و افزایش وزن ایجاد کند. برای اکثر زنان ، درمان پزشکی برای یائسگی لازم نیست.

یائسگی چه زمانی آغاز می شود و چه مدت طول می کشد؟

بیشتر زنان اولین بار علائم یائسگی را حدود چهار سال قبل از آخرین قاعدگی مشاهده می کنند. علائم اغلب تا حدود چهار سال پس از آخرین قاعدگی زن ادامه دارد.
حدود 1 درصد از زنان قبل از 40 سالگی یائسه می شوند که به آن یائسگی زودرس یا نارسایی اولیه تخمدان می گویند.

یائسگی

در دوران یائسگی،قاعدگی نامنظم می شود ، جریان قاعدگی نیز ممکن است سنگین یا سبک شود.

یائسگی به عنوان فقدان قاعدگی برای یک سال کامل تعریف می شود.

شایع ترین علائم اولیه یائسگی عبارتند از:

قاعدگی مکرر
دوره های سنگین تر یا سبک تر از آنچه معمولاً تجربه می کنید
گرگرفتگی
تعریق شبانه

تخمین زده می شود که 75 درصد از زنان ، یائسگی همراه با گرگرفتگی دارند

سایر علائم رایج یائسگی عبارتند از :

بیخوابی
افسردگی
اضطراب
مشکل در تمرکز
مشکلات حافظه
کاهش میل جنسی
خشکی پوست ، دهان و چشم
افزایش ادرار
سینه های دردناک یا حساس
سردرد
عفونت های دستگاه ادراری
کاهش توده عضلانی
مفاصل دردناک یا سفت
کاهش توده استخوان
کم شدن یا ریزش مو

عوارض شایع یائسگی عبارتند از:

رابطه جنسی دردناک
عملکرد متابولیک کندتر
پوکی استخوان یا استخوان های ضعیف تر با کاهش جرم و قدرت
تغییرات عاطفی ناگهانی
آب مروارید
بی اختیاری ادرار
بیماری قلبی یا عروقی
یائسگی قطع طبیعی یا متوقف کردن چرخه قاعدگی زنان است و پایان باروری را نشان می دهد .

اگر شما هم علائم یائسگی دارید و از آن رنج می برید میتوانید از تخصص و مهارت خانم دکتر نفیسه مویدنیا متخصص زنان و زایمان رشت در این زمینه بهره مند شوید .
جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره 01332135933 تماس حاصل فرمائید .

https://goo.gl/maps/jhR9nSoZRjGrtWcq6

ویژگی های پزشک خوب

 

زایمان سزارین

مقدمه

زایمان سزارین معمولاً هنگامی انجام می شود که عوارض ناشی از بارداری زایمان طبیعی از طریق واژن را دشوار کرده ؛ مادر یا کودک را در معرض خطر قرار دهد
گاهی اوقات زایمان های سزارین در اوایل بارداری برنامه ریزی می شود ، اما اغلب در صورت بروز عوارض در هنگام زایمان توصیه می شود .

دلایل زایمان سزارین عبارتند از :

سر کودک برای کانال تولد خیلی بزرگ است
کودک با پا بیرون می آید
عوارض اولیه بارداری
مشکلات سلامتی مادر ، مانند فشار خون بالا یا بیماری قلبی ناپایدار
مادر دارای تبخال دستگاه تناسلی فعال است که می تواند به کودک منتقل شود
سابقه زایمان سزارین
مشکلات مربوط به جفت ، مانند جدا شدن جفت یا جفت سرراهی
مشکلات بند ناف
کاهش اکسیزن رسانی به جنین
زایمان متوقف شده
کودک اول از شانه بیرون می آید (زایمان عرضی )

خطرات زایمان سزارین

زایمان سزارین در حال تبدیل شدن به یک نوع زایمان رایج در سراسر جهان است ، اما هنوز هم یک جراحی بزرگ است که خطرات مادر و کودک را به همراه دارد . زایمان واژینال همچنان روش ارجح برای کمترین خطر ابتلا به عوارض است. خطرات زایمان سزارین عبارتند از:

خون ریزی
لخته شدن خون
مشکلات تنفسی برای کودک ، به ویژه اگر قبل از هفته 39 بارداری ، انجام شود
افزایش خطر برای بارداری های آینده
عفونت
آسیب به جنین در حین جراحی
زمان بهبودی طولانی تر در مقایسه با زایمان واژینال
آسیب جراحی به اعضای دیگر
چسبندگی ، فتق و سایر عوارض جراحی شکم

چگونه زایمان سزارین انجام می شود ؟

برنامه ریزی کنید تا زمانی که از جراحی بهبود می یابید سه تا چهار روز در بیمارستان بمانید.

سه نوع بیهوشی برای زایمان وجود دارد :

بلوک نخاعی : بی حسی که مستقیماً به کیسه اطراف نخاع شما تزریق می شود ، بنابراین قسمت تحتانی بدن شما را بی حس می کند
اپیدورال : بیهوشی مشترک برای زایمان های واژینال و سزارین ، که به قسمت پایین کمر خارج کیسه نخاع تزریق می شود
بیهوشی عمومی : بیهوشی که شما را به خواب بی درد می اندازد و معمولاً مختص شرایط اضطراری است .

هنگامی که به درستی بی حس شدید ، پزشک برشی درست بالای خط موی شرمگاهی ایجاد می کند. این به طور معمول در لگن به صورت افقی است. در شرایط اضطراری ، ممکن است برش عمودی باشد .

هنگامی که برش در شکم شما ایجاد شد و رحم در معرض دید قرار گرفت ، پزشک شما یک برش در رحم ایجاد می کند. این منطقه در طول مراحل تحت پوشش قرار خواهد گرفت بنابراین شما قادر به دیدن روش کار نخواهید بود .
پزشک در ابتدا بینی و دهان نوزاد را از مایعات پاک کرده و بند ناف را می برد .پزشک رحم شما را با بخیه ترمیم کرده و شکاف را می بندد .

پیگیری پس از زایمان سزارین

بعد از زایمان سزارین ، شما و نوزادتان حدود 2 روز در بیمارستان خواهید ماند. بلافاصله با از بین رفتن بیهوشی ، میزان مسکن های تنظیم شده به جریان خون شما منتقل می شود.

پزشک شما را به بلند شدن و راه رفتن تشویق می کند. این می تواند به جلوگیری از لخته شدن خون و یبوست کمک کند.
پزشک شما بعد از جراحی توصیه هایی برای مراقبت در منزل به شما می کند ، اما به طور کلی باید انتظار داشته باشید :

راحت باشید و به خصوص در چند هفته اول استراحت کنید
از وضعیت صحیح بدن برای حمایت از شکم خود استفاده کنید
مایعات زیادی بنوشید تا جایگزین مایعات از دست رفته در هنگام زایمان سزارین شود
به مدت چهار تا شش هفته از رابطه جنسی اجتناب کنید
در صورت لزوم از داروهای ضد درد استفاده کنید

در صورت مشاهده علائم زیر به پزشک مراجعه کنید :

درد پستان همراه با تب
ترشحات واژن یا بوی بد دهان یا خونریزی همراه با لخته های بزرگ
درد هنگام ادرار کردن
عفونت همراه با تب ، قرمزی ، تورم یا ترشح از برش

اگر شما هم تمایل به زایمان سزارین دارید می توانید از تخصص و مهارت خانم دکتر نفیسه مویدنیا جراح و متخصص زنان بهره مند شوید .
جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره 01332135933 تماس حاصل فرمائید .

https://goo.gl/maps/jhR9nSoZRjGrtWcq6

زایمان طبیعی

مراقبت های ویژه بارداری در دوران کرونا

مقدمه
بارداری یک زمان خاص و پر از هیجان و انتظار است. اما برای مادران بارداری که با شیوع بیماری ویروس کرونا (COVID-19) روبرو هستند ، ترس ، اضطراب و عدم اطمینان این اوضاع خوش را در بر گرفته استCOVID-19 . ویروس جدیدی است و تحقیقات در مورد آن ادامه دارد.
آیا ادامه معاینات قبل از زایمان بی خطر است؟
شما باید برای معاینات دوره ای و انجام آزمایش های لازم به پزشک خود مراجعه کنید و نباید به دلیل کرونا در خانه بمانید
مراکزی را انتخاب نمایید که فاصله گذاری شده باشد و موارد بهداشتی در آنجا رعایت شده باشد .

اگر من به بیماری ویروس کرونا مبتلا باشم (COVID-19) آیا آن را به کودک خود منتقل می کنم؟

ما هنوز نمی دانیم که آیا ویروس می تواند از مادر به کودک در دوران بارداری منتقل شود یا خیر “ویروس COVID-19 در مایع واژن ، در خون بند ناف یا شیر مادر یافت نشده است” ، اگرچه هنوز اطلاعات در دست است. تاکنون COVID-19 در مایع آمنیوتیک یا جفت تشخیص داده نشده است.

بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که اقدامات احتیاطی لازم را برای جلوگیری از ابتلا به ویروس COVID-19 در خود انجام دهید. با این حال ، اگر باردار هستید یا تازه زایمان کرده اید و احساس بیماری دارید ، باید سریعاً به دنبال مراقبت های پزشکی باشید و دستورالعمل های ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود را دنبال کنید.
برای ایمن ترین گزینه برای شما ، مهم است که با یک متخصص مراقبت های بهداشتی صحبت کنید که در طول بارداری و تولد شما را پشتیبانی می کند.
زنان نیاز به مصرف هیچ چیز اضافی ندارند ، اما باید اقدامات احتیاطی را نیز به خوبی در نظر بگیرند.
زنان باردار بیش از هر گروه دیگری در معرض خطر ابتلا به ویروس COVID-19 نیستند. گفته می شود ، به دلیل تغییر در بدن و سیستم ایمنی بدن ، زنان باردار در ماه های آخر بارداری می توانند تحت تأثیر برخی از عفونت های تنفسی قرار بگیرند و بنابراین اقدامات احتیاطی مهم است. برای زنان باردار ممکن است بسیار دشوار باشد – البته آنها از خود و کودک خود مراقبت می کنند
نکاتی که باید در دوران بارداری رعایت نمائید :
از تماس با کسی که علائم بیماری ویروس کرونا را نشان می دهد خودداری کنید.
در صورت امکان از وسایل حمل و نقل عمومی خودداری کنید.
در صورت امکان از خانه کار کنید.
از اجتماعات بزرگ و کوچک در فضاهای عمومی به ویژه در فضاهای بسته یا محدود خودداری کنید.
از اجتماعات فیزیکی با دوستان و خانواده خودداری کنید.
اقدامات محافظتی اضافی شامل شستن مکرر دست با آب و صابون
تمیز کردن منظم و ضد عفونی کردن سطوح لمس شده در خانه

آیا می توانم با خیال راحت به کودک خود شیر دهم؟

” این بهترین کاری است که مادر می تواند برای کودک خود انجام دهد. انتقال COVID-19 فعال (ویروسی که می تواند باعث عفونت شود) از طریق شیر مادر و شیردهی تاکنون تشخیص داده نشده است.

اگر شک دارید که به ویروس COVID-19 مبتلا هستید ، مهم است که زود به مراقبت های پزشکی بپردازید و دستورالعمل های ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود را دنبال کنید. مادران به اندازه کافی برای شیردهی باید اقدامات احتیاطی را انجام دهند :
از جمله پوشیدن ماسک در صورت وجود بیماری
شستن دستها قبل و بعد از تماس و تمیز کردن ضد عفونی کردن سطوح

چگونه می توانم از ابتلا به COVID-19 در دوران بارداری محافظت کنم؟

زنان باردار باید از همان توصیه های عمومی استفاده کنند تا از تماس خود با ویروس جلوگیری کنند.
شما باید دستها را حداقل و به مدت حداقل 20 ثانیه مرتبا و به طور صحیح با آب و صابون بشویید. اگر به آب و صابون دسترسی ندارید ، برای تمیز کردن دست ها از یک ضد عفونی کننده مواد ضد الکلی استفاده کنید.
سعی کنید صورت خود را لمس نکنید.
حداقل 1.5 متر از هر کسی که علائم بیماری را دارد فاصله بگیرید .

اگر شما هم باردار هستید و یا تمایل به بارداری دارید میتوانید برای مشاوره های لازم از تخصص و مهارت خانم دکتر نفیسه مویدنیا جراح و متخصص زنان در این زمینه بهره مند شوید .
جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره 01332135933 تماس حاصل فرمائید

 

زگیل ناحیه تناسلی ,علائم , دلایل , تشخیص و درمان

مقدمه

 

زگیل های تناسلی یکی از شایع ترین انواع عفونت های مقاربتی است. تقریباً همه افراد دارای مقاربتی جنسی حداقل در یک مرحله از زندگی خود به حداقل یک نوع ویروس پاپیلومای انسانی HPV) ویروس ایجاد زگیل تناسلی) آلوده می شوند.

 

زگیل های تناسلی در بافت های مرطوب ناحیه تناسلی تأثیر می گذارند. آنها می توانند مانند برجستگی های کوچک و به رنگ گوشت ظاهر شوند یا ظاهری شبیه به گل کلم دارند. در بسیاری موارد ، زگیل ها خیلی کوچک هستند و قابل مشاهده نیستند.

 

برخی از انواع HPV دستگاه تناسلی می توانند باعث ایجاد زگیل تناسلی شوند ، در حالی که برخی دیگر می توانند باعث سرطان شوند. واکسن ها می توانند به محافظت در برابر برخی گونه های دستگاه تناسلی HPV کمک کنند.

 

علائم

 

در خانمها ، زگیل های تناسلی می توانند روی ولو ، دیواره های واژن، ناحیه بین دستگاه تناسلی خارجی و مقعد ، کانال مقعد و دهانه رحم رشد کنند. در مردان ممکن است در نوک یا آلت تناسلی ، یا مقعد رخ دهد.

 

زگیل های تناسلی همچنین می تواند در دهان یا گلو شخصی که با او رابطه جنسی دهانی با فرد آلوده داشته است ، ایجاد شود.

 

علائم و نشانه های زگیل تناسلی شامل موارد زیر است:

 

تورم های کوچک ، گوشتی ، قهوه ای یا صورتی در ناحیه تناسلی شما

شکل گل کلم مانند ناشی از چندین زگیل نزدیک به هم

خارش یا ناراحتی در ناحیه تناسلی شما

خونریزی با مقاربت

 

زگیل های تناسلی می توانند آنقدر کوچک و مسطح باشند که نامرئی باشند. به ندرت ، زگیل تناسلی در شخصی که دارای سیستم ایمنی تحت فشار است ، می تواند به شکل خوشه های بزرگ تکثیر شود.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

 

اگر شما یا شریک زندگی تان دچار برآمدگی یا زگیل در ناحیه تناسلی هستید ، به پزشک مراجعه کنید.

علل

 

ویروس پاپیلومای انسانیمی  (HPV) می تواند باعث ایجاد زگیل می شود. بیش از 40 سویه HPV وجود دارد که بر ناحیه دستگاه تناسلی تأثیر می گذارد.

 

زگیل های تناسلی تقریباً همیشه از طریق تماس جنسی گسترش می یابند. لازم نیست زگیل شما برای انتشار عفونت در شریک جنسی , برای شما قابل مشاهده باشد.

عوامل خطر

 

بیشتر افرادی که از نظر جنسی فعال هستند ، مدتی به HPV دستگاه تناسلی مبتلا می شوند. عواملی که می توانند خطر آلوده شدن شما را افزایش دهند عبارتند از:

 

داشتن رابطه جنسی محافظت نشده با شرکای متعدد

داشتن عفونت مقاربتی دیگر

رابطه جنسی با فردی  که سابقه جنسی شما آن را نمی دانید

فعال شدن از نظر جنسی در سنین جوانی

زمانی که سیستم ایمنی بدن ضعیق شده است ، مانند HIV یا افرادیکه داروهای پیوند عضو دریلافت می کنند

عوارض

 

عوارض عفونت HPV می تواند شامل موارد زیر باشد:

 

سرطان. سرطان گردن رحم ارتباط نزدیکی با عفونت HPV دستگاه تناسلی دارد. انواع خاصی از HPV همچنین با سرطان های ولووا ، مقعد ، آلت تناسلی و دهان و گلو همراه است.

 

عفونت HPV همیشه به سرطان منجر نمی شود ، اما برای زنان مهم است که به طور منظم آزمایش پاپ اسمیر انجام دهند ، به خصوص کسانی که به انواع پرخطر HPV آلوده شده اند.

 

مشکلات دوران بارداری:

به ندرت در دوران بارداری ، زگیل ها می توانند بزرگ شوند و ادرار کردن فرد رادشوار کنند. زگیل های دیواره واژن می توانند مانع از کشش بافت واژن در هنگام زایمان شوند. زگیل های بزرگ روی ولو یا واژن می توانند هنگام کشیدگی بافت جهت زایمان خونریزی کنند.

 

به ندرت ، نوزادی که از مادری با زگیل تناسلی به دنیا می آید ، زگیل در گلو دارند. ممکن است کودک برای جلوگیری از انسداد راه هوایی به عمل جراحی نیاز داشته باشد.

 

جلوگیری

 

محدود کردن تعداد شرکای جنسی و واکسیناسیون به شما در جلوگیری از ابتلا به زگیل تناسلی کمک می کند. استفاده از کاندوم هر بار که رابطه جنسی دارید ایده خوبی است ، اما لزوماً شما را از زگیل دستگاه تناسلی محافظت نمی کند.

واکسیناسیون

 

سه واکسن HPV توسط سازمان غذا و دارو تأیید شده است. جدیدترین مورد ، Gardasil 9 جهت استفاده در مردان و زنان در سنین 9 تا 45 سالگی به منظور محافظت در برابر سرطان دهانه رحم و زگیل های تناسلی تأیید شده است.

 

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) واکسیناسیون معمول HPV را برای دختران و پسران 11 و 12 ساله توصیه می کند ، هر چند که ممکن است در اوایل 9 سالگی انجام شود.

 

برای دختران و پسران ایده آل است که قبل از تماس جنسی واکسن را دریافت کنند.

 

عوارض جانبی واکسن ها معمولاً خفیف است و شامل درد در محل تزریق ، سردرد ، تب درجه پایین یا علائم مانند آنفولانزا می باشد.

 

اکنون CDC توصیه می کند که همه افراد 11 و 12 ساله دو دوز واکسن HPV با فاصله شش ماه دریافت کنند ، به جای برنامه سه دوز قبلی که قبلاً توصیه شده بود. نوجوانان 9 و 10 سال و نوجوانان 13 و 14 ساله نیز می توانند در برنامه به روز شده دوز واکسیناسیون دریافت کنند. تحقیقات نشان داده است که برنامه دو دوز برای کودکان زیر 15 سال موثر است.

 

نوجوانان و بزرگسالان جوان که سری واکسن ها را بعداً شروع می کنند ، در سنین 15 تا 26 سالگی ، باید سه دوز واکسن را دریافت کنند.

در حال حاضر CDC واکسیناسیون HPV  را برای همه افراد در سن 26 سالگی که به اندازه کافی واکسینه نشده اند توصیه می کند.

تبخال تناسلی

https://goo.gl/maps/nWkETyHo1nRgjX7R7